Gözlerime bak sana bir istanbul çizeyim...
O Fatihin şaşalı devri mi kaldı mabedi içinde
Çık fatihin dört köşeli taş yokuşundan selam ver ...
Kulağında küpesi Allahın kölesi Yavuz Sultan Selime...

Kıldın ise şükür için iki rekaat namaz...

Yokuştan kendini sarhoş misali yuvarla...
Şimdi bırak kendini Aksarayın alemine...
Rusu Türkü pis kokuyorsa deri içinde laleli...

Şaşırdınsa yürüde yürü o zaman...

Kapısına gelince Koca Ünivirsite hey gidi hey...
Neler yetiştirdin eskiden şimdi onlar neler peşinde...
Burnuna çöktümü kitap kokusu orasıdır safafhane...
Gördün mü altı minare sen hatırlarmısın vakkaları...
Karşında hüzünlü bir cami bize kaldı ismi müze...

Elin adamı gezer içinde tabi ki güle güle...
Fransız müziği ile gezersin yosun kokulu sarayı yerebatmış...

Balıklarlar ve atılan paralar ortama sadece renk katmış...
Ceviz ağaçları halen aynı güzellikte Gülhanesinde...

Kimse kimsenin farkında değil zaten en ucra hanesinde...
Gördün mü kızların en güzelini mavi deniz ortasında...
Elimi tut kaybolmaya hazır ol mısır ve kapalısında
Hey gidi hey bir aleme köprü oldun galata geçişinde...
Oltalar tel tel kimi kısmet peşinde kimi zevk içinde...
Beyoğlu halen şaşalı babalide artık şairler olmasada...
Taksimde renk renk insanlar bir çoğu uzaydan gelmesede...
Nereden bakarsan ışıklarını göreceksin boğazın...

İçeçeksin şarabı tinercisi ile eski saray burnunda...
Küfredeceksin gecesine gündüzüne yazıp yazıp sızıp sızıp...
Dalgalarla uyanacaksın boğaz bütün gece seni dinlerken

Utanacaksın işte o zaman....

Yar gibi göreceksin İstanbulu
Özür dileyeceksin ağlayıp ağlayıp sızlayıp sızlayıp..

 

MEMDUH YÜREKLİ...

DENEME….

 

Bir liman kuruyorum sözlerimde.

Bin gemi yakıyorum gözlerinde…

 

Hayatın dalgaları ile boğuşmaktan yorulan aciz tahta gemiler…

Yorgun bitmiş tükenmiş duygu tayfaları ile gelirler.

Dalgasız bir limana ; dünden susmuş yarından lal

Eskiden kalma  hatıraları var…

Korkuları olsa da söylemez gülümseyen gözleri ile

Verecektir kelimeleri ile biraz teselli ile…

Yorgun tükenmiş elleri ile onaracaktır tahta gemileri…

Severler hissederler ama çeker giderler…

Kal dese kalmak istemez kimse tayfaları ile…

Herkes alışmıştır o hırçın dalgalara…

Yüz üstü kalır ihtiyar limancı…

Bu şekilde beklemek ne acı

Anlar herkesi sanki tanır kırk yıldır…

Herkese verirde bir omuz.

Kimse sarmaz onu şuursuz.

Dalgalar kabarıyor gözlerinde

Hisleri kapanıyor sözlerinde

Yüreği yere düşüyor dizlerinde

Çöküyor bitiyor artık

Bu limanı da Yakıyor

kimsesizken sessizken…

 

MEMDUH YÜREKLİ